مهمترین گنجهای دریایی که تا امروز کشف شدهاند
فرادید| خردههای چوب از کف شنی دریا بیرون زدهاند و ماهیها در سایههای آن در رفت و آمد هستند. میان تختههای پوسیده، استخوانهای ملوانانی که با دشمنان یا طوفانها جنگیدهاند، در سکوت عمیق و سرد اعماق آبها آرام گرفتهاند. نور کمی به این عمق از دریا میرسد، اما یک چشم تیزبین ممکن است درخشش طلا یا جواهری را در آنجا ببیند.
به گزارش فرادید، در واقع، همین گنجینهها هستند که به ماجراجویان انگیزه دادهاند تا برای یافتن آنها در دریاها جستجو کنند.
اما امروزه قوانین در مورد اینکه چه کسی میتواند ادعا کند صاحب این آثار باستانی است، بسیار پیچیدهتر شده است. باستانشناسان و مقامات منطقهای نگرانیهای جدی در مورد غارتگرانی دارند که ممکن است ساختار ظریف این لاشههای کشتی قدیمی و پوسیده را تخریب کنند. همچنین امکان دارد غارتگران این آثار را به یک مالک خصوصی بفروشند و فرصت فهمیدن تاریخچه آنها و به نمایش گذاشتن آنها برای عموم مردم را از بین ببرند.
به همین دلیل باستانشناسان و مجریان قانون دریایی تلاش میکنند این قطعات شکنندهی میراث فرهنگی را حفظ کنند.
صرف نظر از اینکه چه کسی مالک لاشه هواپیما است، ارزش میلیاردی گنجینههای اشیای قیمتی کشفشده از این کشتیهای غرقشده، بیسابقه است. در ادامه، تعدادی از بزرگترین گنجینههای کشتیهای غرق شده را معرفی میکنیم.
سَن خوزه در دریای کارائیب، سواحل کلمبیا
گالیون سَن خوزهی نیروی دریایی اسپانیا که معمولاً «ثروتمندترین کشتی جهان» نامیده میشود، در حال حمل ۲۰۰ تن طلا، نقره و سنگهای قیمتی تراشنخورده بود که سال ۱۷۰۸ در جریان نبرد با کشتیهای جنگی بریتانیا غرق شد.
شمشهای مس یکی از نخستین نشانههای لاشه کشتی بام جیزس بود که کشف شد. در نهایت تنها شمش از لاشه این کشتی حفاری شد
کشتی غرقشده بِلیتانگ در دریای جاوه نزدیک جزیره بِلیتانگ، اندونزی
سال ۱۹۹۸، ماهیگیران محلی که برای شکار خیار دریایی در حال غواصی بودند، یک بلوک مرجانی با سرامیکهای تعبیهشده روی آن را کشف کردند. در نهایت معلوم شد این کشف یک جهاز (نوعی شناور چوبی) عربی قرن نهم و پر از ۶۰۰۰۰ قطعه دستساز طلا، نقره و سرامیک سلسله تانگ است.
سرامیکها، به ویژه، گواه صنعت سرامیک چانگشا، سلسله تانگ و تجارت جاده ابریشم بودند. چین آن زمان مشتاق خرید منسوجات خوب، مروارید، مرجان و چوبهای معطر از ایران، شرق آفریقا و هند بود. در قرن نهم، سرامیکهای چینی محبوب شدند، اما شترها برای حمل این محصول شکننده مناسب نبودند. بنابراین، تعداد زیادی ظروف و بشقاب از راه دریا و از طریق «مسیر ابریشم دریایی» وارد میشدند.
قدمت این لباس ابریشمی گلدار از لاشه کشتی پاموود به حدود دهه ۱۶۲۰ میرسد. با وجود قرنها زیر آب بودن، وضعیت این لباس فوقالعاده است
نانهای شماره ۱ در دریای چین جنوبی نزدیک یانگجیانگ، چین
سال ۱۹۸۷، شرکت بریتانیایی Maritime Exploration در حالی که به دنبال یک کشتی شرکت هلندی هند شرقی بود که در دهه ۱۷۰۰ غرق شده بود، یک کشتی تجاری دستنخورده به طول ۱۰۰ فوت از دهه ۱۱۰۰ را پیدا کرد.
یک لایه گل و لای به ضخامت شش فوت، بدنه و محموله آن، از جمله ظروف چینی، سکههای دوران سونگ و شمشهای نقره را حفظ کرده بود. در طول سالیان، باستانشناسان دهها هزار شئ را از نانهای شماره ۱ کشف کردهاند که شامل ۱۰۰ دستسازه طلا و هزاران سکه میشود. با این حال، بیشتر ۶۰۰۰۰ تا ۸۰۰۰۰ اشیاء روی نانهای شماره ۱، سرامیکهایی از سانگ جنوبی هستند.
(سمت چپ) یک بلوک موم زنبور عسل از سانتو کریستو د بورگوس دارای نشان متمایز مالک
(سمت راست) تکههای چینی مربوط به دوره کانگشی (۱۶۶۱-۱۷۲۲) که نزدیک مانزانیتا روانه ساحل شدند، احتمالاً بقایای محمولههای این گالیون هستند
مترجم: زهرا ذوالقدر
منبع: faradeed-199695