جستجو
رویداد ایران > رویداد > فرهنگی > (عکس) انسان‌های ۳۲۰ هزار سال پیش چه می‌پوشیدند؟

(عکس) انسان‌های ۳۲۰ هزار سال پیش چه می‌پوشیدند؟

حدود ۳۰۰ هزار سال پیش مردم شمال اروپا به لطف پوست گرم خرس از زمستان‌ها جان به در برده‌اند.

آثار برش روی استخوان‌های باستانی نشان می‌دهد که ۳۲۰ هزار سال پیش انسان‌ها چه می‌پوشیدند. استخوان‌های باستانی به دست آمده از یک محل باستان‌شناسی در آلمان نشان می‌دهد که انسان‌های ۳۲۰ هزار سال پیش پوست خرس‌ها را می‌کندند و می‌پوشیدند.

نشانه‌های یافت شده روی استخوان‌های فالانکس و متاتارس پنجه خرس غارنشین، برخی از اولین شواهد این مسئله را برملا کرده و نشان می‌دهد که خویشاوندان باستانی ما چطور برای زنده ماندن در زمستان‌های سخت آن زمان، پوست خرس‌ها را می‌کندند.

گروهی از محققان دانشگاه توبینگن آلمان به سرپرستی ایوو ورهایجن، باستان‌جانورشناس در مقاله‌ای نوشتند: «استثمار خرس‌ها، به‌ویژه خرس‌های غارنشین، بیش از یک قرن است که مورد بحث است. این بحث‌ها نه فقط درباره جایگاه خرس‌ها در رژیم غذایی هومینین یا انسان‌تباران، بلکه دربار استفاده از پوست خرس‌ها هم مطرح است.»

ردیابی منشاء بهره‌برداری از پوست می‌تواند به درک استراتژی‌های بقا در شرایط سرد و سخت شمال غربی اروپا در طول دوره پلیستوسن میانه کمک کند. منطقه اطراف شهر شونینگن آلمان برای چندین دهه مورد توجه باستان‌شناسان بوده است.

در دهه ۱۹۹۰، محققان مجموعه‌ای از مصنوعات باستانی را از یک معدن روباز در نزدیکی آن کشف کردند. از جمله این مصنوعات قدیمی‌ترین سلاح‌های چوبی کاملی است که تاکنون کشف شده‌اند و همچنین مجموعه‌ای از نیزه‌ها مربوط به ۳۰۰ هزار تا  ۳۳۷ هزار سال پیش.

آثار برش ریز روی استخوان پنجه خرس غارنشین

پوست خرس طبیعتا در برابر سرما محافظ بهتری نسبت به پوست آدمیزاد است. خرس‌ها در گرم‌ترین اوقات هم کت گرمی به تن دارند. در زمستان، با ایجاد یک لایه زیرین، پوست آنها به عایق بهتری در برابر سرما تبدیل می‌شود.

اگرچه جهان در آن زمان بین دو دوره یخبندان قرار داشت، اما زمستان‌ها هنوز هم سخت و سرد بودند. این بریدگی‌های روی پنجه خرس غارنشین نشان می‌دهد که حدود ۳۰۰ هزار سال پیش مردم شمال اروپا به لطف پوست گرم خرس از زمستان‌ها جان به در برده‌اند.

طبیعتا این سوال پیش می‌آید که پوست‌ها چطور تهیه شده‌اند. پوست خرس برای اینکه قابل استفاده باشد، باید خیلی سریع بعد از مرگش کنده شود. بنابراین بعید است که کمین کردن در اطراف غار در انتظار مرگ خرس چندان استراتژی کاربردی‌ای باشد.

استخوان‌ها و سلاح یافت شده در این محل باستان‌شناسی ما را به سمت پاسخ راهنمایی می‌کند. باستان‌شناسان توضیح می‌دهند که اگر در یک سایت باستان‌شناسی باقیمانده حیوانات بالغ یافت شود، معمولا به معنای شکار است. در شونینگن، تمام استخوان‌ها و دندان‌های خرس متعلق به حیوان بالغ بود.

روی هم رفته بقایای خرس در شونینگن نشان می‌دهد که انسان‌ها خرس‌ها را شکار می‌کردند و بعد پوستشان را می‌کندند. اینکه دقیقا چطور از این پوست‌ها استفاده می‌کردند، محل حدس و گمان است، اما احتمالا پوست‌ها را می‌پوشیدند یا موقع خواب برای گرم شدن روی خودشان می‌کشیدند. نتایج این تحقیق در «Journal of Human Evolution» منتشر شده است.

منبع: همشهری

منبع: faradeed-160225

برچسب ها
نسخه اصل مطلب