یک مکان رؤیایی در شمال تهران که کل ملت مجذوبش بودند

روزی که قرار شد شهربازی (لونا پارک) مکانی باشد برای تفریح خانوادگی اهالی تهران، به فکر چه کسی می‌رسید که روزی تهران آن‌قدر بزرگ شود و خیابان‌هایش آنقدر پر از ماشین‌های رنگ و وارنگ که جا برای تفریح در آن تنگ شود و شهربازی‌ها بروند در دل مال‌های تازه تأسیس؟ شهربازی (لونا پارک) برچیده شد تا شبکه اتوبانی تکمیل شود و ترافیک چمران کم شود و آرامش ترافیکی به محدوده اوین برگردد. تهران شهر راحت‌تری برای زندگی بشود، اما ترافیک هنوز پا بر جاست. تونل وحشت و سفینه و کشتی نوح و سینمای سه‌بعدی و آبشار و آکروجت و ترن هوایی و قالیچه پرنده و باقی خاطرات کودکی تا جوانی هم رفتند تا در جایی دیگر برپا شوند و احتمالاً هنوز جای برپاشدن را پیدا نکرده‌اند.

به گزارش برترین‌ها، حالا درِ شهربازی بسته است و شهر بازی خاموش؛ اما درِ رؤیا باز است. می‌توان نشست به پای روایت رادیونیست از شهربازی و سوار قطار و سفینه و ارابه و آکروجت شد و سینمای سه‌بعدی را رفت و خاطرات کودکی و جوانی را به خاطر آورد و لبخندی زد و شنیدنش را به دوستان سفارش کرد و خاطرات مشترک را مرور کرد و ساعتی، ساعاتی به شادی گذراند. لونا پارک یا شهربازی تهران مجموعه تفریحی است که در اواخر دهه ۴۰ در تهران، اتوبان چمران فعلی ساخته شده بود. ولی با گذشت زمان و ازدحام جمعیت و ایجاد ترافیک شهرداری تهران تصمیم به تعطیلی این مجموعه گرفته شد.

سربالایی یا سرپایینی؟!

یکی دیگر از تفریحات و سرگرمی افرادی که به لوناپارک می‌رفتند، این بود که در خیابان منتهی به لونا پارک با دنده خلاص سربالایی بروند! راهی که از بزرگراه چمران به لونا پارک منتهی می‌شد (قبلاً به آن جاده اوین به ونک می‌گفتند) همیشه پر از تعدادی خودرو بود که ایستاده‌بودند و منتظر بودند تا در سربالایی با دنده خلاص بروند. این خیابان به خیابان برعکس تهران معروف بود. یک سرازیری بود نه سربالایی. گفته می‌شد که خطای دید است. انواع و اقسام حدس‌های عالمانه و عامیانه هم در این‌باره مطرح می‌شد که در هر صورت برای افرادی نوعی سرگرمی بود. در همه قسمت‌های محله اوین از این شگفتی‌ها زیاد است که حالا به بخشی از خاطرات نوستالژی ایرانی‌ها تبدیل شده است و جز ترکیبی از یک خاطره تلخ و شیرین باقی نماند.