مهدی میرآبی، روزنامهنگار در یادداشتی ارسالی به انصاف نیوز با عنوان «بیگناهتر از این دو خبرنگار سراغ ندارم» نوشت:
در جامعهای که پدیدههایِ ویرانگرِ گورخوابی و اجاره نشینیِ مشترک باب شده و اعتیاد و فحشای مردان و زنانش (طبق اعلان رسمی) به “سن قانونی” نرسیده مسئولان، کارشناسان و خبرنگاران حوزه اجتماعیاش را به جای زندانی به کمک میگیرد تا از این منجلاب بیرون آید.
من نمیدانم مشاوران رئیس جمهور در این حوزه چه اشخاصیاند. اما اگر کمی نگران سلامت جامعه بودند و در پی جلوگیری از فروپاشیِ اجتماعی، حتماً به اطلاع آقای رئیسی میرساندند که به دور و فارغ از نگاههای جناحی و ایدئولوژیک پروندهٔ این دو خبرنگار، الهه محمدی و نیلوفر حامدی، را به صورت ویژه در دستور بررسی قرار دهد.
بیگناهتر از این دو خبرنگار سراغ ندارم. برای آنکه وصله و انگی متوجهشان نشود. و لطمهای به کار حرفهاییشان وارد نکنند به دور از حواشی، فقط و فقط به کار خبرنگاری مشغول بودند.
علیرغم قابلیتها و تواناییهایی که داشتند بر خلاف بسیاری از روزنامهنگارانِ داخلی ترجیح میدادند با هیچ رسانهای در خارج گفتوگو نکنند. همهٔ تلاش مجدّانهٔ آنها صرف بهبودی وضعیت جامعه میشد.
به پروندهٔ کاریِ آنها بنگرید. معنای واقعی “وطن پرستی” را حس میکنید. حجم بالایی از گزارشهای کارشناسی و دقیق با رویکردی آسیب شناسانه تهیه و تولید کردهاند.
چه خدمتی فراتر از این برای نهاد دولت که با هزینه مؤسسات خصوصی (روزنامه) به مدد و یاری سازمانهای دولتی “وزارت بهداشت” و “بهزیستی” شتافتهاند.
دستکم از این دو عضوِ مطبوعاتی باید به عنوان مشاور در همین نهادها استفاده میشد.
من در باورم نمیگنجد که باید در زندان باشند.
انتهای پیام
