نقد و بررسی بازی COCOON

نبوغ COCOON در سادگی آن نهفته است و این سادگی در کنترل بازی که تجربۀ آن از ابتدا تا انتها تن‌ها با یک دکمه و آنالوگ قابل انجام است نیز رسوخ پیدا کرده. با پیش‌روی در مراحل، بازی از حیث طراحی هوشمندانۀ پازل‌ها کم نمی‌آورد که بخواهد به طور واحد یک مکانیک چالش‌برانگیز و پیچیده را معرفی کند. ذکاوت این اثر هنری، در آن است که طوری مکانیک‌های ساده و سرراست را با یکدیگر ترکیب، مدیریت و معماری می‌کند، که نهایتاً با پازلی منحصر به فرد و زیرکانه طرف می‌شویم؛ اجزای ساده‌ای که سیستمی به مراتب پیچیده را تشکیل داده‌اند. آنچه COCOON را به یک اثر جادویی بدل می‌سازد، صرفاً مکانیک‌های ساده، متعدد و متنوعِ آن نیستند، بلکه چگونگی ترکیب و ادغام آن‌ها است که اهمیت می‌یابد. COCOON از سادگی پیچیدگی می‌سازد تا یکی از ظریف‌ترین و هوشمندانه‌ترین بازی‌های مستقل سال ۲۰۲۳ شکل بگیرد، اثری که گیمینگ باید به آن ببالد.

به گزارش گیمفا، این قالب‌بندی هوشمندانه تنها چیزی نیست که سازندگان باید به آن افتخار کنند؛ در هم تنیدگیِ معرفیِ تدریجیِ مکانیک‌هایِ گیم‌پلی و خروجی بصری با مضامین روایی نیز از مواردی به شمار می‌رود که موقر و محترم است. COCOON حکایت چرخۀ زندگی، رشد و نمو، مواجهه با موانع و سختی‌ها و نهایتاً کامیابی و کمال به حساب می‌آید و البته ناچیز بودن تمامِ آن چه می‌پنداریم همه چیز است. این بازی بشریت را بی آن که لب به سخن بگشاید، به شکلی هنرمندانه، با مکانیک‌ها و جلوه‌های بصری انتقال می‌دهد.

پازل‌ها همان‌طور که باید، به تدریج پیچیده و پیچیده‌تر می‌شوند، اما هیچگاه با خود این فکر را نخواهید کرد که به راهنما نیاز دارید. به عبارت دیگر، رسیدن به چنین نقطه‌ای از تعادل و خلاقیت، به نبوغ بیشتری نیاز دارد تا آن که صرفاً هدف طرح پیچیده‌ترین پازل‌های ممکن باشد. سازنده ذهن مخاطب را می‌خواند و مخاطبی را متصور می‌شود که طرفدار هاردکور این ژانر نیست.

باس‌ها نیز در COCOON حضور دارند و بیش از هر چیز، هدفشان کمک به ریتم بازی است. به محض این که احساس کنید از پازل‌ها خسته شده‌اید، ناگهان با یک باس مواجه می‌شوید. رویارویی با هر کدام از این باس‌ها نیز به سبک یک پازل سهل و در لحظه مطرح می‌شود. آسان بودن باس‌ها به این دلیل است که باید در لحظه حل شوند و در لحظه بودن آن‌ها نیز مشخصاً برای هیجان هر چه بیشتر و کمک به ریتم بازی است. طراحی این باس‌ها نیز مشابه نیست؛ گویی هر یک از آن‌ها مربوط به بازی‌های متفاوت با ساختار‌های جابه‌جایی و مبارزاتی گوناگون هستند.

COCOON

COCOON اثری کوچک با حرف‌های بزرگ است. بازی بی آن که لب به سخن بگشاید، در عین سرگرم کردن مخاطب، مضامین و مفاهیم ملموس انسانی را انتقال می‌دهد و در عین حال از غرایز هم می‌گوید. COCOON باری دیگر جولان خلاقیت در میان بازی‌های مستقل را یادآور می‌شود و از دیگر سازندگان، ظرافت در طراحی را خواستار.

نکات مثبت:
طراحی هنری منحصربه‌فرد و منطبق بر Lore
طراحی پازل‌های متعادل، منصفانه و جذاب و حفظ این روند تا انتهای بازی با وجود پیچیده‌تر شدنشان
هم‌بستگی و ساینرژی میان طراحی هنری، گیم‌پلی و موسیقی/صداگذاری
طرح مضامین و مفاهیم مهم و انسانی
هستۀ بازی بر سادگی تکیه دارد و از سادگی پیچیدگی می‌سازد
نکات منفی:
مخاطبین هاردکور ژانر پازل ممکن است در برخی موارد دست طراح بازی را بخوانند
باس‌ها پتانسیل طولانی‌تر یا کمی چالش‌برانگیزتر بودن را داشتند
موسیقی می‌توانست نقش مهم‌تری را در اوج‌گیری باس فایت‌ها ایفا کند و به پتانسیل حقیقی خود برای تزریق هیجان دست یابد
این بازی روی PC تجربه و بررسی شده است