درباره ما نسخه آزمایشی | پنج شنبه، 28 خرداد 1405

کد: 472792 | 30 اردیبهشت 1405 ساعت 12:19

عثمان خوافی، استادِ بی استاد

فرزند زنده یاد استاد عثمان محمدپرست اظهارکرد: پدرم، موسیقی را از کسی نیاموخت و استادی بود بی استاد، او به پرده های دوتار نوازی اضافه کرد و برای اجراهای خود، هیچ پولی از هیچ کس نگرفت.
عثمان خوافی، استادِ بی استاد


خواف ناهید بخششی پایگاه خبری رویدادایران -اله یار محمدپرست به خبرنگار ما گفت: پدر بزرگم دین محمد بای، نام عثمان را که برگرفته از عثمان فرزند حضرت علی (ع) است برای پدرم برگزید و می گفت: دوست دارم پسرم عثمان، مثل حضرت علی(ع) در کار خیر باشد. 
فرزند استاد عثمان افزود: پدرم نیز می گفت: در جوانی و در حدود 8 سالگی از رادیو، موسیقی ای با صدای ادیب خوانساری شنیده و به ساز و موسیقی علاقه مند شده و اوایل به طور پنهانی و دور از چشم پدر و مادر، دو تار تمرین می کرده است چون در فرهنگ سنتی آن زمان خواف، ساز و آواز جزو مشاغل دهلی و مطرب محسوب می شدند و پدربزرگم او را از این کار منع و بازخواست می کرد و می گفت که تو دهلی شده ای، اما عثمان در پاسخش می گفت من دو تار می نوازم و دهلی نشدم ولی پدربزرگم مدت ها او را آق پدری کرد تا این که پس از مدتی متوجه شد پسرش عثمان در وصف و مدح پیامبر (ص) می نوازد و می خواند و در اینجا بود که از مخالفت با پسرش دست کشید و آشتی کرد و حامی او شد. 
به گفته وی، آشنایی و همنشینی او با اساتید و بزرگانی همچون محمدرضا شجریان، فریدون مشیری، الهی قمشه ای، امیرخانی، سیما بینا، مجتبی کاشانی و چیره دستی وی در موسیقی مقامی، سبب ترقی و شهرت او شد. 
اله یار محمدپرست ادامه داد: عثمان ابتدا راننده کامیون بود و سپس راننده اتوبوس شد و یک باربری در سال 1325 و پس از آن به همت 7 نفر از دوستانش شرکت مسافربری راه اندازی کرد، استاد عثمان محمدپرست، عضو برجسته جامعه یاوری جنوب خراسان شد و با همیاری این جامعه، 970 مدرسه را در نقاط محروم کشور ساختند، وی همچنین در دو فیلم ایرانی و خارجی به ایفای نقش پرداخت. 
یک عضو انجمن مثنوی خواف و از دوستداران هنر موسیقی مقامی و علاقه مندان به استاد عثمان نیز گفت: در بزرگداشتی که برای عثمان برگزار شده بود محمدرضا شجریان و فریدون مشیری نیز حضور داشتند مشیری شاعر معاصر ایرانی  در آن مراسم می گوید: ساز عثمان و صدای شجریان، صدای ایران است. 
عبدالعلی یاحق گفت: مشیری، عثمان را با بتهوون آهنگساز بزرگ آلمانی مقایسه کرد و معتقد بود بتهوون از شش سالگی پای پیانو می نشیند و خوش می درخشد اما عثمان در گوشه کویر با دستانی پینه بسته، سازش را با دو سیم تار می نوازد، بتهوون در اوج خلاقیت، سمفونی سرنوشت را می نوازد و عثمان در کنار مزرعه با چند سیم تار، به جنگ سرنوشت می رود، ما دو خدای ساز داریم، یکی بتهوون و دیگری عثمان. 
شمس اله پونه یکی از شاگردان زنده یاد استاد عثمان و از هنرمندان برجسته موسیقی مقامی نیز گفت: این چهره برجسته موسیقی مقامی، در زمان حیاتش، نشان سفیر خیرین مدرسه ساز را دریافت کرد و نامش در گنجینه زنده بشری در زمینه موسیقی مقامی در میراث فرهنگی ناملموس ایران ثبت و نخستین کاشی ماندگار خراسان رضوی در راستای حفظ میراث ناملموس کشور از سوی سازمان میراث فرهنگی خراسان رضوی بر سر در منزل استاد عثمان محمد پرست نصب شد. 
به گفته این هنرمند موسیقی، استاد عثمان، 8 پرده به پرده های دوتارنوازی اضافه کرده است. 
استاد عثمان محمدپرست مشهور به عثمان خوافی ۱۳ مهر ۱۳۰۷ از پدر و مادری بادیه نشین از طایفه بای در شهر مرزی خواف در خراسان رضوی چشم به جهان گشود و در ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۱ به دلیل عفونت ریه در زادگاهش فوت کرد. 
به گزارش رویداد امروز، همزمان با چهارمین سالگشت درگذشت استاد عثمان محمدپرست، از سوی انجمن مفاخر خواف و جمعی از دوستداران وی، در آیین یادبودی، مزار این هنرمند نامی، گلباران و یادش نکو داشته شد. 
شهرستان مرزی خواف با 4 بخش، 6 شهر، 85 روستا، 175 هزار نفر جمعیت و 123 کیلومتر مرز مشترک با کشور افغانستان در فاصله 270 کیلومتری جنوب شرقی مشهد مرکز خراسان رضوی قرار دارد.



عکس خوانده نمی‌شود