جهان نظارهگر توحش غرب است
رویداد ایران: در پنج هفتهای که نام ۳۰ دانشگاه و ۵۵ کتابخانه در میان خبرهای حملات ناجوانمردانه آمریکا و رژیم صهیونیستی قرار گرفت، افکار عمومی جهان بار دیگر با چهرهای خشن از غرب مواجه شد؛ چهرهای که در آن، مراکز علمی و فرهنگی نیز از تیررس جنگ و خشونت در امان نماندهاند و مهمترین و آشکارترین نشانه سقوط و شکست ترامپ و همفکرانش در این نبرد تحمیلی به ملت ایران است.
هر دانشگاه بستری برای شکلگیری اندیشه، گفتوگو و رشد فکری است. در چنین فضاهایی جوانانی پرورش مییابند که آینده علمی، اجتماعی و فرهنگی جامعه را رقم میزنند.
کتابخانهها، آزمایشگاهها و کلاسهای درس نماد سالها تلاش علمی و سرمایهگذاری فکریاند که هدف آنها گسترش مرزهای دانش و ارتقای آگاهی انسانی است.
با این حال، تاریخ نشان داده است که دانش را نمیتوان با موشک و بمب نابود کرد. دانشگاهها ممکن است آسیب ببینند و ساختمانها فرو بریزند، اما اندیشه در ذهن و جان دانشجویان و پژوهشگران جاری است.
آنچه در طول سالها در ذهن هزاران استاد و دانشجو شکل گرفته، با تخریب یک بنا از میان نمیرود. تجربه تاریخی نیز گواه آن است که اندیشه، هنگامی که در ذهن انسانها ریشه میدواند، از هر دیوار و سازهای ماندگارتر است.
ساختمانهای دانشگاه را میتوان دوباره ساخت؛ کتابخانهها را میتوان بار دیگر از کتاب و دانش سرشار کرد و آزمایشگاهها را میتوان دوباره تجهیز نمود.
پرسش اصلی این است، آیا میتوان دانشی را که در ذهن دانشمندان و جوانان یک سرزمین شکل گرفته نابود کرد؟ پاسخ روشن است. دانش، هنگامی که به آگاهی انسانی تبدیل میشود، دیگر محدود به مکان نیست و در حافظه و تجربه نسلها تداوم مییابد.
دانشگاه جایگاه موشک و خشونت نیست؛ دانشگاه خانه خرد، اندیشه و گفتوگوی علمی است. این نهادها برای پرورش تفکر نقادانه، جستوجوی حقیقت و پیشبرد دانش بشری شکل گرفتهاند.
داود اسدی؛ فعال رسانه
