درباره ما نسخه آزمایشی | پنج شنبه، 28 خرداد 1405

کد: 472033 | 26 اسفند 1404 ساعت 15:09

معرفی کتاب گزینۀ دوم: تاب‌آوری و پس گرفتن شادی

شریل سندبرگ و آدام گرنت در کتاب «گزینۀ دوم» هرچه را دربارۀ تاب‌آوری آموخته‌اند با ما درمیان می‌گذارند تا بتوانیم با مدیریت و توانمندی با چالش‌ها و دشواری‌های زندگی مواجه‌شویم.
معرفی کتاب گزینۀ دوم: تاب‌آوری و پس گرفتن شادی


لیلا شهبازیان 

تاب‌آوری از آن ویژگی‌هایی است که در روزها و شرایط سخت بیش از هر ویژگی دیگری به دادمان می‌رسد تا کنترل اوضاع آشفتۀ زندگی را به دست آوریم. پیشنهاد می کنیم در این روزهای سخت جنگ نگاهی به کتاب گزینۀ دوم نوشتۀ شریل سندبرگ و آدام گرنت که با ترجمۀ علیرضا خاکساران توسط نشر آموخته منتشر شده بیندازید.

سندبرگ و گرنت هرچه را دربارۀ تاب‌آوری آموخته‌اند با ما درمیان می‌گذارند. سندبرگ که مصیبت مرگ همسرش را از سر گذرانده صادقانه از این تجربۀ بسیار دشوار می‌گوید. گرنت نیز که از متخصصان پیش‌گام در زمینۀ نحوۀ کشف انگیزه و معنا در زندگی است با تحقیقات روشنگرانۀ خود دربارۀ کسب توانمندی در مواجهه با سختی‌ها سندبرگ را همراهی می‌کند.

 

تاب‌آوری و تنفس دوباره

کتاب گزینۀ دوم ما را متوجه این واقعیت مهم می‌کند که تاب‌آوری از درونمان و از پشتیبانی اطرافیان نشأت می‌گیرد. تاب‌آوری از سپاس قلبی‌مان بابت جوانب خوب زندگی‌مان و از پیشروی در وضعیتی افتضاح نشأت می‌گیرد؛ از تحلیل این موضوع که اندوه را چگونه پردازش می‌کنیم و از پردازش آن اندوه نشأت می‌گیرد. گاهی اختیارمان کمتر از آن است که تصور می‌کنیم. گاهی اوقات بیشتر.

سندبرگ معتقد است همه نمی‌توانند به‌راحتی دربارۀ مصیبت شخصی‌شان به‌صراحت صحبت کنند. همه به شخصه انتخاب می‌کنیم در چه زمانی و کجا احساسات‌مان را بیان کنیم. با وجود این، شواهد متقنی وجود دارند مبنی‌ بر اینکه ابراز نظر صریح دربارۀ ضربات روحی می‌تواند سلامت روانی و فیزیکی را بهبود دهد. صحبت با دوست یا اعضای خانواده اغلب به افراد کمک می‌کند تا عواطف خود را درک و احساس کنند که دیگران هم آن‌ها را درک کرده‌اند.

 

قانون نقره‌ای دوستی را دریابید

 هیچ راه مشخصی برای غصه‌خوردن و نیز د‌لداری دادن وجود ندارد. چیزی که به یک نفر کمک می‌کند، به نفر دیگر کمک نمی‌کند و حتی چیزی که یک روز به درد می‌خورد، روز بعد به درد نمی‌خورد. سندبرگ می‌گوید: زمانی‌ که بزرگ می‌شدم به من یاد دادند از این قاعدۀ طلایی پیروی کنم: با دیگران طوری رفتار کن که دوست داری با تو رفتار کنند. اما وقتی کسی رنج می‌کشد، به‌جای پیروی از این قاعدۀ طلایی، لازم است از قانون نقره‌ای پیروی کنیم: با دیگران همان‌طور رفتار کنید که خودشان می‌خواهند. از کسی که غصه دارد سرنخ بگیرید و با فهم و درایت واکنشی نشان بدهید (یا بهتر از آن، وارد عمل شوید).

ما انسانیت خودمان را (اراده‌مان برای زندگی و توان‌مان برای عشق) را در پیوند با همدیگر پیدا می‌کنیم. همان‌طورکه افراد می‌توانند به رشد پس‌از ضربۀ روحی برسند و قوی‌تر شوند، اجتماعات هم می‌توانند. نمی‌توان گفت اجتماع شما چه روزی نیاز خواهد داشت به این قدرت متصل شود، اما خاطرجمع باشید که روزی نیاز خواهد داشت.

 

خیزش به جلو پس ‌از زمین‌خوردن

از نظر نویسندگان کتاب گزینۀ دوم، جای تعجب نیست که بسیاری از بازمانده‌های ضربۀ روحی به ‌جایی می‌رسند که به دیگران کمک می‌کنند بر مشقتی چیره شوند که خودشان با آن روبه‌رو بوده‌اند. افراد پس ‌از تحمل مشقت، دانش جدیدی برای ارائه به کسانی دارند که تجربه‌های مشابه را از سر می‌گذرانند. این منبع منحصربه‌فردی از معناست، چون نه‌فقط زندگی‌مان، بلکه رنج‌مان را نیز هدفمند می‌کند. افراد در زمینۀ صدماتی که خودشان دیده‌اند به دیگران کمک می‌کنند تا زخم‌هایشان بیهوده نباشد.

 

پس‌گرفتن شادی

فرقی نمی‌کند از نظر شما شادی یک طریقت، نهایت نافرمانی، چیزی تجملی یا یک ضرورت باشد؛ همه سزاوار شادی و لذت هستند. شادی به ما امکان می‌دهد به زندگی و عشق‌ورزی و کمک‌کردن به دیگران ادامه دهیم. حتی وقتی به‌شدت آشفته‌ایم، می‌توانیم در لحظاتی که گیرمان می‌آید یا خودمان خلق‌شان می‌کنیم، شادی را بیابیم. آشپزی، رقص، پیاده‌روی در طبیعت، دعا، رانندگی و زدن‌زیرآواز؛ تمام این‌ها می‌توانند موجب رهایی از درد و رنج شوند. وقتی این لحظات روی ‌هم اضافه شوند، می‌فهمیم که چیزی بیش‌از شادی به ما داده‌اند؛ به ما قدرت بخشیده‌اند.

 

کودکان تاب‌آور پرورش دهید

سندبرگ و گرنت ما را دعوت می‌کنند کودکانی تاب‌آور پرورش دهیم. از نظر آن‌ها تاب‌آوری به فرصت‌هایی که کودکان دارند و روابطی که با والدین، سرپرست‌ها، معلم‌ها و دوستان‌شان برقرار می‌کنند بستگی دارد. می‌توانید کار خودتان را با کمک به رشد چهار باور اصلی در کودکان شروع کنید: 1. اخطار؛ بخش‌هایی از زندگی‌شان دست خود آن‌هاست؛ 2. می‌توانند از شکست درس بگیرند؛ 3. به عنوان انسان اهمیت دارند؛ و ۴. آن‌ها نقاط قوتی دارند که می‌توانند به آن‌ها متکی باشند و آن‌ها را با دیگران در میان بگذارند.

 

چگونه پس از شکست تاب‌آور شویم؟

 برای‌ اینکه پس‌ از شکست تاب‌آور باشیم، باید از شکست درس بگیریم. به نظر سندبرگ، اغلب اوقات این موضوع را می‌دانیم؛ فقط به آن عمل نمی‌کنیم. بیش ‌از اندازه احساس ناامنی می‌کنیم که به خطاهایمان پیش خودمان اعتراف کنیم یا بیش‌از اندازه مغروریم که این خطاها را نزد دیگران اعتراف کنیم. به‌جای اینکه به‌صراحت آن‌ها را به زبان بیاوریم، حالت دفاعی می‌گیریم و درش را تخته می‌کنیم. سازمان تاب‌آور با ایجاد فرهنگی که مشوق افراد برای اذعان اشتباه‌ها و پشیمانی‌هاست، به کارکنان خود کمک می‌کند تا بر این واکنش‌ها چیره شوند.

 

تاب‌آوری و عشق و خندۀ دوباره

تاب‌آوری در عشق به این معناست که از چیزی نیرو بگیرید که می‌توانید با دیگران سهیم شوید. یافتن راهی برای ‌اینکه عشق در پستی‌وبلندی‌ها دوام داشته باشد. یافتن راه خودمان برای عشق‌ورزی زمانی‌که زندگی طبق نقشه‌مان پیش نمی‌رود. یافتن امید برای عشق و خندۀ دوباره، زمانی ‌که عشق‌تان ظالمانه از شما گرفته می‌شود و یافتن راهی برای اینکه به عشق بچسبیم، حتی زمانی‌که عشق‌تان از دست ‌رفته است.

 

کتاب گزینۀ دوم به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

مطالعۀ این کتاب یاریگر تمام کسانی است که با مشکلات مختلفی مواجه شده‌اند. اگر شما به تازگی یکی از عزیزانتان را از دست داده‌اید، بیمارید یا سروکلۀ طلاق، بیکاری، شکست حرفه‌ای یا ناامیدی در زندگی‌تان پیدا شده از گفته‌ها و توصیه‌های سندبرگ و گرنت بسیار می‌آموزید. این کتاب با تأکید بر تاب‌آوری مراحلی را بررسی می‌کند که می‌توانیم برای کمک به خودمان و دیگران طی کنیم.

 

فهرست مطالب کتاب گزینۀ دوم

دربارۀ کتاب
دربارۀ نویسندگان
مقدمه
1. تنفس دوباره
2. بیرون‌انداختن فیل از اتاق
3. قانون نقره‌ای دوستی
4. خوددلسوزی و اعتماد به‌نفس
گلاویز‌شدن با خویشتن
5. خیزش به جلو پس از زمین‌خوردن
به کسی تبدیل می‌شوم که دستم را می‌گیرد
6. پس‌گرفتن شادی
7. پرورش کودکان تاب‌آور
8. قدرت‌یافتن در کنار هم

9. شکست و یادگیری در محل کار

10. عشق و خندۀ دوباره

 

دربارۀ نویسندگان کتاب گزینۀ دوم 

آدام گرنت روان‌شناس، استاد طراز اول دانشکدۀ کسب‌وکار وارتون و نویسندۀ دو کتاب پرفروش «آفرینشگران» و «ببخش و بگیر» است. گرنت از متخصصان پیش‌گام در زمینۀ نحوۀ کشف انگیزه و معنا و زندگی سخاوتمندانه‌تر و خلاقانه‌تر است. او بابت دستاوردهایش، از انجمن روان‌شناسی آمریکا و بنیاد ملی علوم جوایزی دریافت کرده و مطالبی در نیویورک‌تایمز می‌نویسد. آدام در فیلادلفیا به همراه همسر و سه فرزندشان زندگی می‌کند.

شریل سندبرگ رهبر کسب‌وکار، خیـّر و مدیر ارشد عملیاتی در فیس‌بوک است. او نویسندۀ کتاب پرفروش «زنان به پیش» است و سازمان LeanIn.Org را تأسیس کرده تا از تمام زنان در مسیر رسیدن به اهدافشان حمایت کند. پیش‌تر معاون آنلاین در گوگل و رئیس کارگزینیِ وزارت خزانه‌داری آمریکا بود. او به همراه دو فرزندش در کالیفرنیای شمالی زندگی می‌کنند.

شریل تمام درآمد حاصل از فروش این کتاب را به OptionB.Org اهدا کرده تا در مواجهه با سختی‌ها، توانایی تاب‌آوری را در خودشان ایجاد کرده و معنایی در زندگی پیدا کنند.

 

بریده‌هایی از کتاب گزینۀ دوم

  • وقتی ساکت می‌مانیم اغلب از خانواده، دوستان و همکاران جدا می‌افتیم. حتی در شرایط معمولی تنهاماندن با افکار خودمان می‌تواند آزاردهنده باشد.
  • مصیبت نباید شخصی، فراگیر یا دائمی باشد، اما تاب‌آوری باید این‌گونه باشد. می‌توانیم تاب‌آوری را ایجاد کنیم و در سراسر زندگی همراه خودمان داشته باشیم.
  • وقتی اسم احساسات منفی‌‌تان را مشخص کردید، راحت‌تر با آن‌ها برخورد می‌کنید. هرچه این اسم مشخص‌تر باشد، بهتر است. برای تأمل دربارۀ احساساتمان، جملۀ «احساس می‌کنم تنها هستم» بیشتر از جملۀ مبهم «احساس خیلی بدی دارم» کمکمان می‌کند. وقتی احساساتمان را به زبان می‌آوریم، در برابر آن‌ها به خودمان قدرت بیشتری می‌دهیم.
  • اعتمادبه‌نفس نقشی حیاتی در خوشبختی و موفقیت دارد. وقتی اعتمادبه‌نفس نداریم، بر کاستی‌هایمان متمرکز می‌شویم. نمی‌توانیم مشکلات جدید را بپذیریم و مهارت‌های جدید را بیاموزیم. تردید داریم به ریسک کوچکی دست بزنیم که می‌تواند منجر به فرصت بزرگی شود.
  • رشد پس از ضربۀ روحی می‌تواند پنج شکل مختلف داشته باشد: یافتن نقاط قوت شخصی، درک جنبه‌های مثبت زندگی، برقراری روابط عمیق‌تر، کشف معنای بیشتر در زندگی و مشاهدۀ گزینه‌های احتمالی جدید.
  • بسیاری معنا را در یافتن مذهب یا پذیرش معنویت می‌دانند. تجربه‌های همراه با ضربۀ روحی ممکن است به اعتقادی عمیق‌تر بینجامند و کسانی که باورهای مذهبی و معنوی قوی‌تری دارند، میزان تاب‌آوری و رشد بیشتری از خودشان نشان می‌دهند.
  • ما همه نقاط کور داریم (نقاط ضعفی که دیگران می‌بینند اما خودمان نمی‌بینیم)، گاهی این نقاط کور را انکار می‌کنیم، گاهی فقط نمی‌دانیم کدام کارمان اشتباه است. کسانی که بیشترین درس را در مسیر زندگی حرفه‌‌ای‌ام از آن‌ها آموخته‌ام، آن‌هایی‌اند که نشانم دادند کدام مسائل را نمی‌بینم.

 



عکس خوانده نمی‌شود