قلعه نویی با منتقدان کنار نمی آید

رویداد امروز-امیرحسین احتشامی: منتقدانی که به زعم او بی رحمانه تیم ملی را می کوبند. اشاره مشتقیم قلعه نویی به گزارشگر بازی ایران با قطر است که او را حسابی آماج حملاتش قرار داده بود. البته این که صحبت های آن گزارشگر بسیار تند و احساسی مطرح شد قابل قبول است اما این که قلعه نویی خیلی سریع به همه منتقدان می تازد تنها عده ای معدود را شایسته نقد تیم ملی می داند بسیار جای سوال دارد. اما میر قلعه نویی همان طور که خودش گفته ۱۰ سال است نتوانسته مشکلش را با منتقدان حل کند و این جنگی است که خود قلعه نویی به آن دامن می زند. نمونه های آن تقابل های بی دلیل او در جام ملت های آسیا با منتقدانی که سال‌ها قبل در صداوسیما یا روزنامه های ورزشی حضور داشتند و حالا همه چیز را فراموش کرده‌اند. اگر تیم ملی به فینال جام ملت های آسیا صعود می کرد یا بازی های زیباتری به نمایش می گذاشت، راه انتقاد از تیم ملی باز می شد؟ اگر تیم ملی در مسیر جوانگرایی، شعارزده عمل نمی کرد و در نهایت به همان بازیکنان و ترکیب سابق پناه نمی برد، آیا کسی از تیم ملی انتقاد می کرد؟ از همه مهمتر، سوال بی پاسخ و همیشگی این است که واقعا مشکل قلعه نویی با همین معدود انتقادهای صورت گرفته چیست؟ جامعه فوتبال ایران که نمی تواند تک صدایی باشد؛ کلیت فوتبال ایران که در اختیار یک یا چند نفر نیست. به عبارت بهتر، انتقادهای تک مضرابی و گذرا اختلال خاصی در کار تیم ملی ایجاد نمی کند. این همان انتقادهایی است که در ادوار گذشته وجود داشته است. مثالش هم خود قلعه نویی است که منتقد کی روش بود. قبل از کی روش، برانکو، دایی، افشین قطبی و ... هم از دایره نقد و نقادی خارج نمی شدند. صدای منتقدان را نمی شود خاموش کرد؛ این حقیقتی است که قلعه نویی باید آن را بپذیرد. ایرادی که ما در این موضوع می بینیم مته به خشخاش گذاشتن بیش از حد قلعه نویی و اتلاف وقت بسیار برای منتقدان است. او هر چقدر به اصلاح روند کار تیمش فکر کند، نتایج بهتری می گیرد و راه حل مناسب تری پیدا می کند. بگذارید منتقدان به حال خودشان باشند؛ مهمتر از هر چیز، وضعیت تیم ملی است که باید پس از صعود به جام جهانی، به نقشه ای بزرگ و قابل توجه فکر کنید. این در حالی است که سرمربی تیم ملی همواره از زمین و زمان گله‌مند‌است و اسیر یک ذهنیت اشتباه شده که همه را در صف دشمنان می داند. نمونه اش خداداد عزیزی است که گفته چند بار با شیوه تاکتیکی قلعه نویی مخالفت کرده و او از این موضوع ناراحت شده است. بدتر این که سرمربی تیم ملی هرگز حاضر نشده تا در یک نشست خبری به پرسش های مطرح شده پیرامون تیم ملی پاسخ دهد. این که سال گذشته در جام ملت ها چرا تیمش تا این اندازه پرنوسان ظاهر شده و با داشتن این همه ستاره با تجربه هنوز در بازی های حساس ناکام می شویم.