وقتی که خانه را با هاون می‌فروختند

این روز‌ها از "گوشتکوب برقی" گرفته تا "رنده و خُردکن" تماما برقی شده‌اند و حتی می‌توانید سیب زمینی را نیز به دستگاه بدهید و پوست‌کنده تحویل بگیرید. اگر بگوییم "برق، جان زندگی است"حرف کاملا به جایی است و درحفظ سلامتی این جان، همه باید کوشا باشیم.

به گزارش همشهری آنلاین، وجود انواع و اقسام وسایل برقی باعث شده است تا انجام کار‌های دستی که نوعی ورزش هم به‌حساب می‌آمدند کاملا از زندگی ما رخت بربسته و به‌فراموشی سپرده شده‌اند.

هاونی که همراه خانه فروخته می‌شد!

"بام‌غلطان" نیز از جمله وسایلی بود که در هر خانه "دنگال" وجود داشت و بعد از کاهگل‌مالی سقف به روی بام غلطانده می‌شد تا گِلِ همراه کاه فشرده و سفت شود و بام خانه بر اثر بارش برف و باران، چکه نکند. بام غلطان، تکه سنگی بود "مُدَوَر" به قطر ده تا پانزده و به طولِ چهل تا پنجاه سانتیمتر که سطحی کاملا صاف و صیقلی داشت و در دوسوی آن سروته سوراخ‌هایی تعبیه شده بود و دسته‌ای آهنی، به شکل «U» که سرِ کجِ آن در داخل سوراخ‌ها جا گرفته بود و به‌راحتی با کشیدن به اطراف به چرخش درمی‌آمد و بام خانه را محفوظ تا پایان زمستان‌های پُربارش آن روزگاران تهران، نگاه می‌داشت.

علت العلل واگذاری هاون سنگی و بام غلطان به صاحب‌خانه بعدی، سنگینی آن‌ها بود. به گونه‌ای که می‌گفتند: فردی مدعی شده بود قدرت بدنی من از جوانی تا پیری هیچ تغییری نکرده و وقتی از او می‌پرسیدند: چگونه این امر ممکن است؟ می‌گفت: من این هاون را که در محاوره عامه "هَوَنگ" گفته می‌شد در جوانی نمی‌توانستم از زمین بلند کنم و حالا هم نمی‌توانم! بام غلطان نیز به شوخی و مزاح در داخل خانه‌ها به افرادی (به‌خصوص بچه‌ها) گفته می‌شد که "کُپُل" و گِرد و قلمبه بودند و در محاوره عامه چنین بود: «قربونش بِرَم الهی وقتی راه میره، مثِ بوم غلطون قِل می‌خوره و می‌آد!»