با ۸ غول جهان هستی آشنا شوید

آیا می‌دانید چند زمین می‌تواند در کیهان جای بگیرد؟ به گفته ناسا، جهانِ قابل مشاهده تقریباً ۹۴ میلیارد سال نوری قطر دارد. در حالی که قطر زمین فقط در حدود ۱.۳۵ در ۱۰ به توان منفی ۹ سال نوری معادل ۱۲۷۵۶ کیلومتر است.

به گزارش ایسنا، این یعنی تعداد زیادی زمین، حتی اگر فاصله زیادی از هم داشته باشند. تنها در کهکشان ما ممکن است حدود ۱۰۰ میلیارد سیاره وجود داشته باشد.

همچنین توجه به این نکته مهم است که ما نمی‌توانیم کل جهان را ببینیم و شعاع جهان قابل مشاهده حدود ۴۶.۵ میلیارد سال نوری تخمین زده می‌شود.

این بدون در نظر گرفتن این است که حتی ممکن است جهان قابل مشاهده برای ما بخشی از یک چند جهانی بزرگتر باشد، اگرچه این هنوز نظری است و به طور قطعی ثابت نشده است.

یک سال در بزرگترین سیاره شناخته شده در جهان قابل مشاهده برابر با نزدیک به ۲۰۰۰ سال زمینی است.

جرم بزرگترین سیاهچاله ۶۶ میلیارد برابر خورشید است.

بزرگترین جرم در جهان به قدری وسیع است که ۱۰ میلیارد سال طول می‌کشد تا نور از آن عبور کند.

اندازه و وسعت واقعی جهان، موضوع همیشگی تحقیقات علمی است. با این حال، برای اینکه ایده‌ای از مقیاس وسیع آن به شما بدهیم، برخی از بزرگترین اجرام در فضا را شناسایی کرده‌ایم که در اینجا به ترتیب از کوچکترین به بزرگترین فهرست شده‌اند.

۸. بزرگترین سیاره: ROXs ۴۲ Bb

مشتری که از نظر شعاع حدود ۱۱ برابر بزرگتر از زمین است، بزرگترین سیاره منظومه شمسی است. سیاره ROXs ۴۲ Bb بزرگترین سیاره‌ای است که در کیهان پیدا شده است و جرم آن ۹ برابر مشتری و شعاع آن ۱.۱۲ برابر شعاع مشتری است.

فاصله بین سیاره ROXs ۴۲ Bb و زمین تقریباً ۴۴۰ سال نوری است و از آنجایی که خارج از منظومه شمسی ما قرار دارد، سیاره فراخورشیدی نامیده می‌شود.

تاین کوری، ستاره شناس و پژوهشگر دانشگاه تورنتو، سیاره ROXs ۴۲ Bb را برای اولین بار در سال ۲۰۱۳ شناسایی کرد. این غول گازی مانند سیاره مشتری است.

همچنین از این تعجب می‌کنید اگر بدانید در حالی که در زمین و مشتری به ترتیب ۳۶۵ روز و ۱۲ سال طول می‌کشد تا به دور خورشید بچرخند، سیاره ROXs ۴۲ Bb یک دور به دور ستاره خود را در سال ۱۹۶۸.۳ سال کامل می‌کند.

۲. بزرگترین خوشه کهکشانی: ال گوردو (El Gordo)

در سال ۲۰۱۲، رصدخانه پرتوی ایکس چاندرا متعلق به ناسا یک خوشه کهکشانی بسیار بزرگ به نام ACT-CLJ ۰۱۰۲-۴۹۱۵ را شناسایی کرد. وقتی اخترشناسان محاسباتی را برای تعیین جرم آن انجام دادند، نتایج، آن‌ها را متحیر کرد.

جرم ACT-CLJ ۰۱۰۲-۴۹۱۵ حدود ۳ کوادریلیون (۳ در ۱۰۱۵) برابر جرم خورشید تخمین زده می‌شود. این خوشه عظیم‌ترین خوشه کهکشانی است که تا به حال کشف شده و به آن لقب ال گوردو به معنای «چاق» داده شده است.

ستاره‌شناسان معتقدند که این خوشه کهکشانی احتمالاً در نتیجه‌ی برخورد دو خوشه کهکشانی عظیم با یکدیگر در فضا با سرعتی در حدود میلیون‌ها کیلومتر در ساعت شکل گرفته است.

ال گوردو همچنین میزبان طولانی‌ترین کهکشانی است که تا به حال مشاهده شده است -کهکشان La Flaca- و دورترین ستاره غول سرخ منفرد موسوم به Quyllur است.

۱. پادشاه بزرگان: دیوار بزرگ هرکول-کرونا بوریلیس

دیوار بزرگ هرکول-کرونا بوریلیس با طولی بین ۶ تا ۱۸ میلیارد سال نوری، بزرگترین جرم در جهان قابل مشاهده در نظر گرفته می‌شود که در واقع یک «رشته کهکشانی» شامل یک خوشه وسیع از کهکشان‌هاست که توسط نیروی گرانش به هم متصل شده‌اند.

این ساختار، بزرگترین و پرجرم‌ترین ساختار شناخته شده در گیتی است. اندازه این ابرخوشه کهکشانی به قدری وسیع است که عبور نور از کل طول آن حدود ۱۰ میلیارد سال طول می‌کشد.

این موجود عظیم در سال ۲۰۱۳ در طول نقشه‌برداری از انفجار‌های پرتو گاما (GRBs) که پرانرژی‌ترین شکل نور است، کشف شد. انفجار‌های پرتو گاما صد‌ها برابر درخشان‌تر از یک ابرنواختر معمولی می‌درخشند و با نقاط انتهایی ستارگان پرجرم مرتبط هستند.

ستاره‌شناسان ۲۸۳ انفجار پرتو گاما را قبل از تایید وجود دیوار بزرگ هرکول-کرونا بوریلیس (HCB) مورد مطالعه قرار دادند.

جالب‌تر اینکه این موجود کیهانی عظیم، درک ما از جهان و مقیاس آن را نیز به چالش می‌کشد. به عنوان مثال ممکن است میلیون‌ها کهکشان و میلیارد‌ها سیاره در ابرخوشه HCB وجود داشته باشد که هنوز در انتظار کشف هستند.

همچنین ما هنوز به طور کامل درک نکرده‌ایم که چگونه گرانش و نیرو‌های هسته‌ای، چنین موجودات عظیمی را شکل می‌دهند و آن‌ها را دست نخورده در فضا نگه می‌دارند.