۱۵ قطعه برتر پیانو برای عاشقان موسیقی

۳۲۴ سال قبل، هنگامی که بارتولومئو کریستافوری پیانو را اختراع کرد، احتمالا هرگز تصور نمی‌کرد که چه تاثیری در آینده‌ی موسیقی خواهد داشت. پیانو به‌تدریج به یکی از محبوب‌ترین سازهای شستی‌دار جهان تبدیل شد و تا به امروز، اهمیت و ارزش خود را حفظ کرده است. پیانو ساز انعطاف‌پذیری است که احساسات مختلفی را در وجود شما زنده می‌کند و بی‌دلیل نیست که در طول قرن‌های اخیر، زمین بازی تعدادی از بزرگترین آهنگسازان تاریخ بوده است. با اینکه انتخاب بهترین قطعه‌های پیانو هرگز آسان نیست اما بعضی از آن‌ها به دلیل اهمیت و تاثیرگذاری بالایی که داشته‌اند، از باقی فاصله می‌گیرند.

فهرست بهترین قطعه‌های پیانو بی‌گمان بلندبالا است و هیچ فهرستی را نمی‌توان کامل دانست، موسیقی‌دان‌ها و پیانیست‌های حرفه‌ای فهرست خودشان را دارند و شنوندگان عادی هم هر کدام با سلیقه‌ شخصی خود به فهرست متفاوتی رسیده‌اند، با این حال بر سر ۱۵ قطعه‌ی انتخابی این مقاله می‌توان توافق‌نظر داشت، این قطعات همواره جریان‌ساز بوده‌اند و به منبع الهام آهنگسازان متعددی تبدیل شده‌اند و این روزها هم آن‌ها را به‌وفور می‌شنوید.

۱- سونات مهتاب (Moonlight Sonata) – لودویگ فان بتهوون

یکی از بهترین قطعه‌های پیانو تاریخ که هکتور برلیوز (آهنگساز رمانتیک فرانسوی) آن را به‌درستی یک «مرثیه‌خوانی تاثیرگذار» توصیف کرده است. قطعه شامل سه موومان می‌شود که اولی رویاگونه و آرام و دومی کمی شادتر و با ریتم سریع‌تری است اما موومان سوم می‌تواند هر پیانیستی را با چالش ایجاد کند و همان‌طور که بعضی مدرسان پیانو می‌گویند، یک تمرین خوب برای انگشتان است.

بتهوون «سونات مهتاب» (یا همان سونات پیانو شماره ۱۴) را سال ۱۸۰۱ تکمیل و آن را در سال ۱۸۰۲ به جولیتا گویچاردی، دانش‌آموز و دوست اتریشی‌اش تقدیم کرد. این سونات در دوران حیات بتهوون هم پرطرفدار بود اما در دهه‌های بعدی به محبوبیت بسیار بالاتری رسید و حتی دمیتری شوستاکوویچ (آهنگساز شاخص روس) در آخرین ساخته‌اش به آن ادای دین کرد. موومان اول این سونات را در ادامه گوش دهید اما موومان کم‌نظیر سوم را هم فراموش نکنید.

فردریک شوپن، مشهورترین نوکتورن خود را در سن ۲۰ سالگی تصنیف کرد و احتمالا به همین دلیل است که شوق جوانی را در آن احساس می‌کنید. طریقه‌ای که او قطعه را آغاز می‌کند و حس‌وحال والس‌گونه‌ای که در ادامه ایجاد می‌شود تا به یک اختتامیه‌ی دراماتیک برسد، بی‌دلیل نیست که اپوس ۹ یکی از بهترین و زیباترین قطعه‌های پیانو در نظر گرفته می‌شود.

همه‌ی قطعه‌هایی که شوپن ساخته است، چالش‌برانگیز نیستند و اپوس ۹ از آن آثاری است که پیانیست‌های متوسط هم توانایی اجرای آن را دارند. از کنار فضاسازی درخشان این قطعه هم نباید عبور کرد، کافی است چشمان خود را ببندید تا به جهان دیگری سفر و آرامش واقعی را لمس کنید. شوپن این سه نوکتورن فوق‌العاده را بین سال‌های ۱۸۳۱ الی ۱۸۳۲ تصنیف و آن را به مادام ماری پلیل (پیانیست بلژیکی که همسرش کمیل پلیل از دوستان شوپن بود) تقدیم کرد. شماره ۲ که مشهورترین است را در ادامه گوش دهید.

۳- مهتاب (Clair de Lune) – کلود دبوسی

با اینکه این قطعه‌ی معروف کلود دبوسی هم «مهتاب» نام‌گذاری شده (مهتاب در حقیقت موومان سوم «سوئیت برگاماسک» است) اما کنتراست واضحی میان کلاسیسیزم رمانتیکِ بتهوون و امپرسیونیسمِ دبوسی وجود دارد. اجازه ندهید که سادگی اولیه‌ی مهتاب شما را فریب دهد، ۱۵ سال طول کشید تا دبوسی بتواند این موومان را تکمیل کند و قطعه شاید در ظاهر آسان به نظر برسد اما اجرای درست و دقیق آن به یک پیانیست باتجربه و ماهر نیاز دارد.

سوئیت برگاماسک از اولین ساخته‌های دبوسی بود و او علاقه‌ای به آن نداشت زیرا فکر می‌کرد در حدواندازه‌ی آثار بعدی‌اش نیست اما سال‌ها بعد راضی شد تا آن را منتشر کند. مهتاب را احتمالا در «فانتازیا»، انیمیشن کلاسیک دیزنی شنیده‌اید و در مراسم اختتامیه‌ی المپیک تابستانی توکیو نیز از آن استفاده شد.