گاندو دوباره خبرساز شده است و چند روزیست که شبکهی آیفیلم سیما این سریال را در جدول پخش خود قرار داده است.
به گزارش انصاف نیوز، این سریال تلویزیونی که به گفتهی جواد ظریف، وزیر امور خارجه دولت حسن روحانی از سوی برخی نهادها برای تخریب او ساخته شده بود هنگام پخش از شبکهی سه سیما با حاشیههای فراوانی همراه شد.
برخی مطالب که همزمان با پخش گاندو در رسانههای مختلف منتشر شده بود در پی میآید:
خبرآنلاین دربارهی گاندو نوشت: این سریال نشان داد خط قرمزها درباره حجاب در صداوسیما قابل جابجایی است.
علی صارمیان، روزنامهنگار، در یادداشت ارسالی به انصاف نیوز نوشت: گاندو و امثالهم یک روایت بیقانون از ماموران امنیت است که هالیود میتوانست برای بدنامی زحمتکشان تامین امنیت ایران با دشمنی بسازد.
کیوان امجدیان، منتقد به ایرناپلاس گفت: گاندو ترجیح میدهد ضعفش را با استفاده از طعنه، کنایهها و چیزهایی که ممکن است مردم بدشان نیاید، پر کند.
احسان رضایی دربارهی سکانسی از گاندو در روزنامهی اعتماد نوشت: از سريال چند قسمتي بيشتر نمانده و معلوم نيست كه آن ديالوگ و وسط كشيدن پاي «گلستان» در يك ماجراي جاسوسي، كاركردي داستاني در باقي سريال دارد يا نه؟ اما حتي اگر هم چنين باشد و حرف آن جاسوس عليه ما عليه، بعدا معناي خاصي پيدا كند، باز اين را چه كار كنيم كه سريال تلويزيوني اثري است براي عموم كه ممكن است مخاطب قسمتهاي بعدياش را نبينند و نفهمد كه چرا در آن يك قسمت، اين كتاب ابزار «تقابل» با ايران معرفي شد.
کیهان در انتقاد از گاندو نوشت: علیرغم همه محاسن سریال «گاندو»؛ نمایش تصاویر بازیگران زن ایرانی به کلاهگیس و یا بدون حجاب به نوعی نقض قوانین به حساب میآید.
گزارش ایرناپلاس دربارهی ««جیسون رضاییان»؛ از واقعیت تا گاندو» را میتوانید در اینجا بخوانید.
سخنگوی وقت وزارت امور خارجه در واکنش به پخش سریال گاندو گفت: ماندهام که چه بگویم و عجیب است آنچه که در این سریال از وزارت خارجه، شخص وزیر و همکاران ما در این سریال نشان داده میشود با واقعیت منطبق نیست. اسناد مذاکرات و مکاتبات وزارت خارجه در داخل و خارج موجود است و اگر میگفتند ما این اسناد را در اختیارشان قرار میدادیم که سریال واقعیتر باشد. این سریال از نظر جلوههای هنری بد نیست و من آن را نگاه میکنم ولی اگر رعایت تقوا در آن پررنگتر بود سریال بهتری میشد.
حسامالدین آشنا، مشاور رئیسجمهور وقت در توییتهایی به نقد گاندو پرداخته و نوشته است: گویا جای دیگری هست که برای تضعیف نهاد دولت هم پول فراوان دارد، هم مجوزها و مشوقهای لازم را دریافت کرده است و هم میتواند صدا و سیما را الزام به پخش کند. با گاندو، گنده نمیشوید.
نویسندهی گاندو در گفتوگویی با ایسنا گفت: ۸۰ درصد قصهی سریال گاندو تخیل بنده بود.
جدال توییتری موافقان و مخالفان سریال گاندو را میتوانید در اینجا بخوانید.
همسر شهید مرتضی آوینی در یادداشتی به موسسهی سازنده گاندو اعتراض کرده و نوشته است: خانوادهی شهید آوینی فارغ از مجادلات مرتبط با سریال «گاندو» و بحثهای محتوایی آن، اعلام میکند که در «مؤسسهی آرای شهید آوینی» نقشی نداشته و انتظار دارد آن مؤسسه خود را به رعایت قوانین نظام جمهوری اسلامی ملتزم بداند، کلیهی فعالیتهای خود را با نام جدیداً ثبتشدهاش ادامه دهد و موجب سردرگمی مخاطبان نشود.
روزنامهی دولت (ایران) هنگام پخش سریال از شبکهی سه، آن را «قهرمانپروری در مورد یک نهاد خاص» دانسته بود.
انصاف نیوز در گزارشی با عنوان «تفاوت ظریف در گاندو و سخنان رهبری» نوشت: در حالی که سریال گاندو در شبکهی سه سیما، تصویری عجیب علیه محمدجواد ظریف وزیر خارجه و تیم مذاکره کنندهی برجام در مخاطبان ایجاد کرده است، سخنان رهبری دربارهی تیم مذاکره کننده با تصویر گاندو تفاوتی فاحش دارد.
یادداشت مرحوم داود فیرحی با عنوان ««گاندو» و مصائب دولت «دو سر»» را میتوانید در اینجا بخوانید.
سخنگوی وقت وزارت امور خارجه دربارهی نامهی ظریف به رهبری دربارهی گاندو گفت: صدا و سیما زیر نظر مقام معظم رهبری است و اگر گلایه و شکواییهای وجود دارد باید خدمت ایشان گفته شود به جای اینکه به دیگران گفته شود. طبق برداشتی که از این سریال میشد در آن از وزارت خارجه و شخص وزیر خارجه چهرهای منفعل، بی عمل و واداده ارائه میشد و این موضوع مطرح بود که اگر چنین چیزی هست و چنین برداشتی وجود دارد بودن چنین وزیری در جایگاه وزارت خارجه به عنوان یک کشور قدرتمند در منطقه جایز نیست و به لحاظ شرعی و قانونی باید کسی باشد که همزمان مصلحت و عزت کشور را سرلوحه کار خود قرار دهد و از اقتدار لازم در مجامع بینالمللی برخوردار باشد تا زبان گویای ملت نیز باشد و اگر چنین چیزی نیست، ایشان ببینند چه باید کرد و آیا ترسیم درست است و ماندن آقای ظریف جایز است که مقام معظم رهبری نیز التفاتاتی داشتند و گفتند مطلقا راضی نیستند که به مجموعه وزارت خارجه و ایشان اهانتی صورت بگیرد.
بازپخش گاندو در آیفیلم پیش از این هم با حاشیههایی همراه شده بود که یکی از آنها ماجرای پخش ناگهانی «گاندو» بهجای سریال «پریا» بود.
ماجرای حضور وحید رهبانی در نقش محمد (مامور امنیتی) در سریال گاندو هم خواندنی است که مطلبی در این ارتباط را میتوانید در اینجا بخوانید.
پخش فصل دوم گاندو هم با واکنش جواد ظریف و کدهای حسامالدین آشنا همراه بود.
غلامرضا بنیاسدی، روزنامهنگار در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده، نوشت: بخواهند یا نخواهند مردم میفهمند. ترس دوستان هم از همین است لذا میخواهند غبار در فضا بیفکنند تا مثلا اگر ظریف به میدان انتخابات آمد از امروز زخم بردارد اما مردم زبان ” گاندو۲” را میفهمند همانطور که ”گاندو۱” نتوانست دولت را و ظریف را ببلعد. به این فهم، به بلوغ رسیده احترام بگذارید.
ازجمله ادعاهای گاندو، حضور جاسوس در تیم مذاکرهکننده بود که ظریف در این باره گفت: چهار نفری که آقای کریمی قدوسی نام بردند یا از سوی دستگاههای دیگر به ما معرفی شدند یا براساس شناخت از گذشته از آنها استفاده کردیم و من جز خدمت از آنها در مذاکرات ندیدم. من مسئول روابط دیگر آنها نیستم و آنها هم در هیچ یک از مذاکرات خصوصی نبودند و تنها در جلسات تخصصی حضور داشتند…آقای محمدعلی شعبانی هم در مذاکرات نبوده و به عنوان کمک در روابط عمومی از ایشان استفاده میشد. عربستان سعودی میلیونها دلار برای روابط عمومی خرج میکند و از شرکتهای صهیونیستی استفاده میکند، اما ما از ایرانیان که بزرگترین سرمایهمان در خارج هستند استفاده کردیم.
جدال توییتری مدافعان و منتقدان فصل دوم گاندو را میتوانید در اینجا بخوانید.
ظاهراً توقف موقتی پخش گاندو در فروردین ۱۴۰۰ نیز پشت پردههایی داشت که حسام آشنا و علیرضا معزی بخشی از آن در توییتهای مطرح کردند: «همان کسی که میتواند بدون سر و صدا یک سریال را خارج از روال، وارد کنداکتور نوروزی کند میتواند با سر و صدا پخش بقیه آنرا به وقت دیگری موکول کند»
رسانهی دولت هم از راز عجله در پخش گاندو نوشت.
با وجود شایعهسازیهای رسانههای جناح تندرو دربارهی فشار دولت روحانی به صداوسیما به دلیل پخش سریال گاندو، رئیس وقت صداوسیما در جلسهی هیئت دولت مساله تذکر، فشار و دخالت، حتی تماس برای عدم پخش سریال گاندو را تکذیب کرد.
محمد توکلی، عضو بخش تحلیلی انصاف نیوز در یادداشتی با عنوان «از اول تا آخر «گاندو» راست بود!»، دربارهی اظهارات ظریف پیرامون گاندو نوشت: نگاه حاکم بر فصل اول و دوم «گاندو» نه تنها دروغ نیست، بلکه کاملاً منطبق بر واقعیت بوده و آیینه تمامنمایی از الگوی عملکرد نهاد امنیتی مورد اشارهی ظریف است.
یادداشتی از مهدی معتمدیمهر با عنوان «گاندو؛ دغدغه نفوذ یا علامت نفوذ؟» که در روزنامهی سازندگی منتشرشده را میتوانید در اینجا بخوانید.
محمد مهاجری، فعال رسانهای اصولگرا در یادداشتی با عنوان «سناریوی «گاندو» و مستندهای ضدمذاکره را این دو برادر نوشتند» به روایتی از پشتپردههای ساخت گاندو و برخی مستندها پرداخته است.
صفی یزدانیان، نویسنده و کارگردان گفت: گدر کشوری که آب خوردنش هم سیاسی است حرف زدن از سیاستزدایی شوخی است. کلا اینجا خیلی حرفها به لطف خندهفروشان و باحالان و خشمگینانِ سرسری، قلب ماهیت و سلب معنی شده است. از طرفی فیلمسازان همیشه حق به جانب هستند که حتی انتقاد فنی از فیلمشان هم ممکن است ریسک بزرگی باشد. نوعی نقد سرپایی و بشور و بپوش هم هست که جلوی مثلا منتقدش اگر خبردار نایستی بعید نيست يک جاي دیگری کاری کنند که حساب کار دستت بیاید. شما به این میگویید فضای «فرهنگي»؟ اين است که میگویم ديگر هیچ کاری از مایک هامر یا شرلوک هلمز یا حتی هرکول پوآرو برنمیآید. برای درک این روزگار فقط باید کرگدن یونسکو را به یاد آورد. بحثهای انتزاعی کردن از هنر سفارشی در چنین آشوبی فقط دست به يکی کردن با اين ابتذال سازمانیافته است. گفتوگوی انصاف نیوز با آقای یزدانیان را میتوانید در اینجا بخوانید.
«شارلوت والرِ گاندو ۲ کیست؟!» این پرسشیست که هنگام پخش فصل دوم سریال گاندو از سوی مخاطبان آن مطرح میشد؛ علی قلهکی، فعال رسانهای اصولگرا، در یادداشتی تلگرامی را دربارهی شارلوت والرِ گاندو۲ نوشت که بر اساس آن «او دارای سطح اطلاعاتی بالا بود به طوری که سفیر انگلیس در تهران و هیچ کدام از اعضای سفارت حق پرسوجو از اقدامات وی را نداشتند و به طور مستقل وارد عمل میشد».
نقش سپاه پاسداران در ساخت سریال گاندو چه بود؟ پاسخ رئیس وقت صداوسیما به این پرسشی را میتوانید در اینجا بخوانید.
انصاف نیوز در گفتوگو با شادمهر راستین، نویسنده، به این موضوع پرداخته است که چرا صدا و سیما از «خانه سبز» به «گاندو» و «سرجوخه» رسید؟
پنج گاف سریال گاندو تنها در یک قسمت را میتوانید در اینجا ببینید.
چند خبر، یادداشت و گزارش دیگر پیرامون سریال گاندو و حاشیههای آن را در این لینک بخوانید.
انتهای پیام
