مصطفی قهرمانی در یادداشتی ارسالی به انصاف نیوز با عنوان «چرا نه به «براندازی»؟» نوشت:
در واژگان علوم سیاسی در مقابل استحاله و دگردیسی از «براندازی» بهمعنای مجموعهی اقدامات فراقانونی و همراه با زور و خشونت به قصد سرنگونی فرماسیون سیاسی حقیقی و حقوقی موجود در یک کشور تعبیر میشود.
در میهن ما امّا این امر دستکم در وضعیت کنونی به لحاظ توازن قوا تنها توهّمی بیش نیست و بدون دخالت مالی و لجستیکی بیگانگان حریص به منابع ثروت این سرزمین میسر نمیشود و با دخالت آنان نیز شکلگیری آن با اسقاط دولت و فروپاشی سرزمینی میهن ما قطعاً یک فاجعه است و از اینرو بههیچوجه نمیتواند در راستای منافع ملی ایرانیان باشد.
هیچ نیروی سیاسی ایرانخواه در ساحت اپوزیسیون چه در داخل کشور و چه حتی در خارج از کشور نمیتواند به لحاظ منطق پیروی از اصل استقلال و حاکمیت ملی طرفدار این راهحل برای آنچه «رهایی» خوانده میشود باشد.
راهحلهای بهظاهر رادیکال و برآمده از یک «رمانتیسم انقلابی» ناکارآمد «جهانسومی» تنها نشانه «فقر معرفتی» و نبود درایت و فراست سیاسی هستند و در حقیقت آگاهانه و در اغلب مواقع ناآگاهانه به دلیل وابستگی کنشگران سیاسی به جوامع تحمیل میشوند.
تمامی افراد و نیروهایی که امروز از«براندازی» بهعنوان یگانه راه حل سخن میگویند بر فرض پذیرش نظری آن تا کنون قادر نبودهاند به این پرسش پاسخ دهند که چگونه میخواهند با دست خالی بر برتری قوه قهریه غلبه کنند؟
ما ایرانیان امّا محکوم به تعامل و چارهاندیشی در مقیاس ملی هستیم. «گفتگو برای اصلاح و خروج از بحران» باید هم به تاکتیک و هم استراتژی کنشگران سیاسی ما هم در ساحت حاکمیت و هم در میان مخالفین وضعیت موجود تبدیل شود.
انتهای پیام
