حجتالاسلام احمد حیدری در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است، نوشت:
آقای رئیس جمهور، شما در انتخابات سیزدهم ریاست جمهوری در سال 1400 با مشارکت 48 درصدی مردم انتخاب شدید در حالی که ۱۳٪ شرکتکنندگان هم رأی باطله دادند و بدین گونه عدم شرکت خود را اعلام کردند، یعنی شما در حقیقت منتخب انتخاباتی با شرکت حداکثر 33 تا 35 درصد واجدان شرایط رأی بودید و بدون این که اکثریت قاطع مردم در انتخابات و انتخاب شما مشارکت داشته باشند با این وجود خود را رئیس جمهور منتخب مردم(!) میدانید و مینامید! حال آن که این عنوان سزاوار کسی است که در انتخاباتی با شرکت حداقل نصف بعلاوه یک واجدان حق رأی انتخاب شده باشد. با این وجود در سخنان اخیر خود در آخرین مصاحبه تلویزیونی گفتید برای بالا رفتن میزان مشارکت در انتخابات شرکت کردید و در دفاع از حقوق مردم مبنی بر شرکت در انتخاب رئیس جمهور مطلوب خود، پیگیر “بررسی مجدد صلاحیت کاندیداهای ردّ صلاحیت شده” گشتید!
در این انتخابات جز آقای همتی، بقیه کاندیداها پوششی و برای حفظ رأی شما و دادن صورت انتخاب به انتخابات بودند همچنان که بعدا همه مزد پوششی بودن خود را گرفتند و به هر کدام منصبی واگذار شد! بنا بر این شما خودتان هم میدانستید در انتخاباتی بدون رقیب شرکت کردهاید که رأی آوردن شما قطعی بود و به یقین شما واجد اکثریت آراء میشدید.
شما اگر به واقع در صدد استیفای حق رأی و حق انتخاب مردم ایران بودید، باید در زمان اعلام اسامی واجدان شرایط و با توجه به رد صلاحیت غیر قانونی کسانی که همه شرایط قانونی را داشتند از جمله آقایان جهانگیری، لاریجانی و پزشکیان که مناصب بالای معاون اولی، ریاست و معاونت مجلس را در رزومه خود داشتند، به صراحت و علنی اعلام میکردید: «اگر صلاحیت آقایان مذکور تأیید نشود یا ادله قانونی ردّ صلاحیت آنان، به صراحت تمام اعلام نگردد، از حضور در انتخابات معذورم زیرا من میخواهم بر مسندی تکیه بزنم که باید حافظ حقوق آحاد مردم باشد و اگر حالا که هنوز انتخاب نشدهام، بر این حق قانونی مردم در انتخاب کاندیدای مورد نظرشان و حق قانونی کاندیداهای واجد صلاحیت قانونی برای انتخاب شدن پای نفشرم، مردم یقین خواهند کرد که فردا هم که به فرض مرا انتخاب کنند، بر استیفای حقوقشان پای نخواهم فشرد!».
اگر شما این کار را کرده بودید، یا به جهت پافشاری بر استیفای حق مردم؛ ردّ صلاحیت میشدید که در دادگاه وجدان و در محضر ملت و تاریخ سربلند بودید زیرا برای دفاع از حقوق مردم و کاندیداهای مردمی و رقبایتان قربانی شده بودید یا موفق میشدید آنان را به صحنه انتخابات برگردانید که در آن صورت اگر انتخاب میشدید، به عنوان کاندیدای مدافع حقوق ملت و محبوب آنان انتخاب میشدید و اگر هم انتخاب نمیشدید، در تاریخ نامتان به عنوان مدافع حقوق مردم و مخالفانتان در زمره مردان بزرگ ثبت میشد.
شما در بزنگاه مهم تاریخی 1400 استقامت نورزیدید و دفاع جانانه نکردید و فقط در صدد گرفتن بهانه برآمدید تا امروز بگویید من برای بررسی مجدد صلاحیت آنان تلاش کردم! لذا اکثریت قاطع مردم هم با شرکت نکردن در انتخابات یا شرکت ظاهری و اعلام مخالفت با دادن رأی باطله؛ دست رد به سینه شما زدند و نام شما به عنوان “اولین کسی که با انتخاب شدن در انتخاباتی بدون شرکت اکثریت[نصف بعلاوه یک] واجدان حق رأی، بر صندلی ریاست جمهوری تکیه زده”، ثبت شد و این مدال “غیر افتخارآمیز” بر سینه شما نصب گردید. با توجه به آنچه گذشت:
اولاً شما در این دو سال دستآورد محسوسی در سیاست خارجی و داخلی و ابعاد اقتصادی نداشتهاید از جمله بعد از دو سال هنوز نتوانستهاید سرنوشت برجام را به نقطه مشخصی برسانید و …؛ تازه اگر دستاوردی هم میداشتید، باز هم مهم نبود زیرا «خشت اول گر نهد معمار کج، تا ثریا میرود دیوار کج»!
ثانیا شما زمانی میتوانید در تاریخ این کشور سربلند ثبت شوید که از اجرای بدون کم و کاست قانون در کشور حمایت کنید و مثلا در انتخابات آینده، فارغ از اقبال یا عدم اقبال مردم و فارغ از موفق شدن یا نشدن؛ جلوی رد صلاحیتهای غیر قانونی توسط شورای نگهبان و هیئتهای نظارت بایستید و اجازه ندهید واجدان شرایط “بدون استناد قانونی و بدون ادله مثبته آن استناد” توسط این شورا رد صلاحیت شوند. امسال سال امتحان قانونگرایی و تعیین نمره قبولی یا ردّی شماست، حال این گوی و این میدان.
انتهای پیام
