حجتالاسلام احمد حیدری در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است، نوشت:
خانم «صدیقه وسمقی» از اساتید نواندیش دانشگاه مطرح کرده: «در قرآن بر لزوم پوشاندن موی سر زنان تصریح نشده، پس واجب دانستن پوشاندن موی سر بر کدام دلیل قطعی استوار شده است.»
قبل از ورود به جواب، لازم است عرض کنم که نویسنده با نوع برخورد جمهوری اسلامی با مسأله پوشش زنان کاملا مخالف است زیرا:
اولا «اجبار در رعایت حجاب» را شرعی نمیداند. خداوند دینداری اختیاری را خواسته و دینداری اجباری خواست خدا نبوده و جز پوستهای بیمحتوا و بیدوام نیست و به محض برداشته شدن اجبار، با سونامی بیحجابی و بدحجابی مواجه میشویم. دینداری حقیقی جز در فضای اختیار و آزادی رشد نخواهد کرد.
ثانیا خود شارع ترخیصهایی برای زنان غیر مسلمان، زنان بادیه نشین، زنان سالخورده و … در نپوشاندن موی سر قرار داده و به مردان اجازه نگاه بدون لذت به موی آنان و موی زنانی که نسبت به نهی شارع بیاهمیت هستند و امتثال نمیکنند، داده و به واداشتنشان به پوشاندن موی سر، موظف نکرده است.
ثالثا در شرایط کنونی عدهای عاصی از رفتارهای غلط مسئولان کشور و در مواجهه با لجاجت برخی از آنها در برابر شنیدن اعتراضهای به حق و عدم تجدید نظر در نحوه حکمرانی، لجاجت پیشه کرده و بدحجابی و بیحجابی را نه از روی بیاعتقادی به دین یا دینستیزی بلکه به عنوان «مبارزه با جمهوری اسلامی» که بر این مسأله زوم کردهاند، پیش گرفتهاند و برخورد شدید و لجوجانه جز بر لجاجتشان نمیافزاید و این بحثهای اثباتی هم مشکلی را حل نمیکند، ولی از آنجا که خانمی محترم به عنوان استاد و پژوهشگری شناخته شده این سؤال را مطرح کرده، جوابگویی را مفید محتمل شمرده و در حدّ وسع علمی خود بدان میپردازم:
قرآن در مورد عفت و پاکدامنی به زنان دستور داده: «قل للمؤمنات یغضضن من ابصارهن و یحفظن فروجهن و لا یبدین زینتهن الا ما ظهر منها و لیضربن بخمرهن علی جیوبهن و لا یبدین زینتهن الا لبعولتهن او… (نور/31): (ای رسول به زنان مؤمن بگو: چشم های خود از چشمچرانی و نگاه ناپاک به مردان بیگانه بپوشند و عفت و پاکدامنی خود را حفظ کنند و زینت های(طبیعی و عاریتی) خود را آشکار نکنند(و بپوشانند) مگر آن زینتهایی که به طور طبیعی و قهری آشکار است و روسریهای خود را بر گردن و سینه اندازند و زینتهای خود را جز برای شوهران و … آشکار نکنند.)
از هر کسی که به قرآن اعتقاد دارد، میپرسیم آیا در زینت بودن موی سر شک دارید؟ بعید است کسی پیدا شود که موی زن را از برترین مظاهر زینت نشمارد و همین که زنان برای موهای خود و رنگ و آرایش و نمایاندن آن، این همه سعی و تلاش دارند، خود محکمترین دلیل بر این است که آنها برترین زینتهای طبیعی و عاریتی برای زن میباشند. اگر پوشاندن “زینتها” به صریح این آیه لازم و واجب است، شک نیست که پوشاندن موها از قطعیترین مصداقهای این دستور است.
در ادامه، آیه به صراحت دستور داده که با روسریهای خود[علاوه بر سر] گردن و زیر چانه و گریبان(سینه) خود را بپوشانند. اینها از معناهای کاملا ظاهر آیه است و هیچ کس نمیتواند این معناها را انکار کند.
در استثنای «ما ظهر منها» گفته شده «گردی صورت، دو دست تا مچ و لباسهای رو» است که به طور قهری پیدا هستند و پوشاندن آنها سبب به سختی افتادن و ناممکن شدن حضور اجتماعی زن است، آیا موی سر هم به طور قهری پیداست؟ یا پوشاندنش مشقتزا و ناممکن کننده حضور اجتماعی است تا از حکم پوشش استثنا باشند؟
در آیه 60 هم در مورد زنان سالخورده که امیدی به ازدواجشان نیست به صراحت فرموده: «لیس علیهن جناح ان یضعن ثیابهن غیر متبرجات بزینه= ایرادی ندارد که روسری(وسائل الشیعه 20/202، باب حکم القواعد من النساء) را بردارند». مفهوم صریح این فراز هم دلالت دارد غیر زنان سالخورده حق برداشتن روسری را ندارند.
در جامعه اسلامی زمان پیامبر و امامان هم حکم پوشاندن موی سر برای همه قطعی بوده لذا سؤال نه از وجوب یا عدم وجوب پوشاندن سر، بلکه از استثناها است یعنی سوال کردهاند چه زنانی و در کجا لازم نیست موی خود را بپوشانند؟ (وسائل الشیعه 20/ 207، حدیث1 و 202 حدیث1 و …). اللهم اهدنا الصراط المستقیم.
انتهای پیام
