ما و مدیران فوتبالی که دستمان می‌اندازند

اتفاقی که به‌ویژه در دو تیم پرسپولیس و استقلال به‌وفور افتاده است. مدیری می‌آید، مدتی می‌ماند و به فریاد درمی‌آید که نمی‌دانسته باشگاه تا این اندازه بدهی دارد. باور چنین موضوعی همان‌قدر غیرقابل‌باور است که مدیری اعلام کند بامنابع مالی لازم به میدان آمده است. نمونه اخیر این رویداد باشگاه استقلال است. باشگاهی که حالا مدیرعاملی آن را علی فتح ا... زاده در اختیار دارد. مدیری که در دوره‌های متناوبی این سمت را در اختیار داشته و دائم در رفت‌وآمد بوده است. او هیچ‌گاه از فوتبال ایران دور نشده که بخواهد از فضای دیگری دوباره به فوتبال برگردد. پروسه بازگشت فتح ا... زاده به استقلال این بار بیش از چند روز طول نکشید و خیلی زود جانشین مصطفی آجرلو شد؛ اما بخش خنده‌دار داستان به آنجایی بازمی‌گردد که فتح ا... زاده تصور می‌کرده در حساب باشگاه استقلال 300 میلیارد تومان خوابیده است. رقم درشتی که به هر مدیری اجازه تاخت‌وتاز را می‌دهد. البته این ادعای مدیرعامل باشگاه استقلال بوده و هیئت‌مدیره نظر دیگری دارد. آن‌ها می‌گویند فتح ا... زاده با آگاهی کامل از شرایط مالی باشگاه پست مدیرعاملی را پذیرفته است. ادعای که به نظر می‌رسد درست باشد اما فتح ا... زاده زیر بار آن نمی‌رود. در این میان مدیرعامل باشگاه استقلال با زیرکی می‌خواهد از زیر مسئولیتی که برعهده‌گرفته فرار کند و با را از روی دوش خودش بردارد. استقلالی‌ها باید یک‌میلیون و 600 هزار دلار بابت پرونده استراماچونی پرداخت کنند. 300 هزار دلار هم باید برای لئاندرو پادوانی و هروویه میلیچ هزینه کنند تا دیگر به این دو بازیکن بدهی نداشته باشد. این وسط گویا گابریل پین مربی فصل گذشته استقلال هم شاکی جدید آبی‌هاست. همکار ایتالیایی فرهاد مجیدی، بعد از تسویه‌حساب با استقلال حالا پاداش 50 هزار دلاری قهرمانی خود را طلب کرده و ماجرا را به فیفا کشانده است. علاوه بر این، بخش اعظمی از دستمزد اعضای تیم پرداخت‌نشده و صدای بازیکنان استقلال نیز درآمده است. پرداختی باشگاه به بازیکنان از 5 تا 18 درصد است. آبی‌ها تا اینجای فصل باید حدود 40 درصد از دستمزد بازیکنان را پرداخت می‌کردند که موفق به انجام این کار نشده‌اند. فتح‌ا...‌زاده در صحبت‌هایی که با بازیکنان داشته، به آن‌ها قول داده که تا پیش از دربی، مجموع پرداختی‌ها را به 40 درصد برساند. حال علی فتح ا... زاده مانده با جیب خالی و پزعالی. او که کف گیر به ته دیگ خورده را دیده بازی خودش را در پیش‌گرفته است. این‌که نمی‌دانستم، با من نگفتند و یا فکر نمی‌کردم این‌طور باشد همه جمله‌هایی کلیشه‌ای است که تنها نوعی فرار روبه‌جلو محسوب می‌شود. به‌هرحال چنین فرافکنی‌هایی از سوی مدیران تیم های سرخابی پایتخت مسبوق به سابقه است و ظاهرا می‌خواهند با این حربه دستمان بیندازند. دیگر خواجه حفظ شیرازی هم از مشکلات مالی و میزان بدهی‌های سرخابی‌ها آگاه است.